Toezicht houding en coaching op afstand krijgen nu veel aandacht op verschillende gebieden in de zorg. Het is vooral relevant in de context van geestelijke gezondheidszorg, waar er bijvoorbeeld een grote categorie pati\u00ebnten met ernstige psychische aandoeningen (EPA) is die langdurige en uitzonderlijke ondersteuning krijgen wanneer dat nodig is. Terwijl v\u00f3\u00f3r de COVID-19-pandemie dergelijke pati\u00ebnten nog steeds routinematig werden bezocht door menselijke zorgverleners, heeft de pandemie het veld gedwongen om ook digitale alternatieven te onderzoeken. Deze gedwongen oefening heeft niet alleen aangetoond dat de overgang naar digitale bewakingstechnieken op afstand een uitdaging is, het heeft ook aangetoond dat verbeterde manieren van digitale toezicht houding en coaching op afstand wenselijk zijn, ook buiten de pandemie. Inderdaad, ook het zorgdomein, en specifiek de geestelijke gezondheidzorg, kampt met een systemisch tekort aan verzorgend personeel. Door dergelijke toenemende tekorten, moeten we onderzoeken hoe het beschikbare personeel kan worden uitgerust met digitale technologie\u00ebn om hen in staat te stellen meer toezicht te houden op pati\u00ebnten en ze te coachen, dan ze zouden kunnen zonder digitale ondersteuning. <\/p>\n\n\n\n
EPA pati\u00ebnten hebben in ieder geval al een casemanager, die helpt bij het opstellen van een persoonlijk behandelplan. Een dergelijk plan stelt behandel- en revalidatiedoelen vast en in de EPA-setting hebben de meeste doelen betrekking op zelfmanagement. In de afgelopen decennia hebben casemanagers via persoonlijke contacten vaak subtiele aanwijzingen in lichaamstaal of andere gedragsmatige aanwijzingen ontdekt om niet-naleving van het behandelplan of vroege tekenen van slecht welzijn en mogelijk terugval te identificeren. De pandemie heeft aangetoond dat hedendaagse digitale technologie\u00ebn in dat opzicht falen. Als gevolg daarvan escaleerden te veel zaken en moesten professionals van zogenaamde Flexible Assertive Community Treatment (FACT) Teams in te veel gevallen te reactief worden gestuurd. De reactieve benadering leidt tot risicovolle situaties en een slecht welzijn voor zowel pati\u00ebnten als professionals. Om dit fundamentele probleem te overwinnen, is een PhD-traject gedefinieerd, waar de specifieke problemen dieper zullen worden onderzocht, en zullen verschillende technologische prototypes worden onderzocht om oplossingsrichtingen voor digitale ondersteuningstools te evalueren.<\/p>\n\n\n\n
De promovendus wordt gefinancierd door GGZ Centraal en zal zijn onderzoek uitvoeren aan de Technische Universiteit Eindhoven, in een groep die veelbelovende kandidaten voor oplossingen voor bovengenoemde problemen heeft ontwikkeld. In het bijzonder zal de algemene oplossingsrichting technieken uit gamedesign, onopvallende detectie via wearables en data gestuurde personalisatie combineren (d.w.z. technieken uit het domein van machine learning, optimalisatie en kunstmatige intelligentie). Verder zal er begeleiding worden gegeven vanuit de afdeling Industrial Engineering, zodat de technologie\u00ebn niet alleen worden ontwikkeld voor gebruik in een labsetting, maar worden verfijnd via living lab-experimenten, waarbij ook het zorgtraject en de werkeffici\u00ebntie, en werk er wordt rekening gehouden met de inzet van de casemanagers. Op deze manier draagt \u200b\u200bhet werk bij aan grote uitdagingen in de zorg, zoals de zogenaamde Quadruple Aim (verbetering van de volksgezondheid, pati\u00ebntervaring en teamwelzijn, zonder de zorguitgaven te verhogen). <\/p>\n\n\n\n
Het belangrijkste doel van dit onderzoek is om EPA pati\u00ebnten te stimuleren om zelfredzamer te worden, en minder afhankelijk van hun FACT-team. Door het gebruik van een gamified mHealth-applicatie kunnen pati\u00ebnten (en hun casemanagers) digitaal de voortgang volgen die ze maken in de richting van de doelen in hun behandelplan. Gepersonaliseerde gamification wordt ingezet om pati\u00ebnten te stimuleren betrokken te blijven bij hun behandelplan. De applicatie zal ook sociale interactie stimuleren om de afhankelijkheid van pati\u00ebnten van FACT-teams verder te verminderen. <\/p>\n\n\n\n
Remote monitoring and coaching is receiving a lot of attention in various areas of healthcare. It is especially relevant in the context of mental healthcare, where for example there is a large category of severe mental illness (SMI, or EPA in Dutch) patients who are receiving long-term follow-up and exceptional support when needed. While before the COVID-19 pandemic, such patients were still visited routinely by human care givers, the pandemic has forced the field to explore also digital alternatives. This forced exercise has demonstrated not only that the transition to digital remote monitoring techniques is challenging, it has also shown that improved ways of digital remote monitoring and coaching is desirable also outside of pandemic settings. Indeed, the healthcare domain, and that of mental healthcare specifically, is also facing a systemic shortage of care personnel. Due to such increasing shortages, we have to investigate how the available personnel can be empowered with digital technologies to enable them to monitor and coach more patients than they could manage without digital support. <\/p>\n\n\n\n
In any case, SMI patients already have a case manager,\nwho helps in managing a personal treatment plan. Such a plan sets treatment and\nrehabilitation goals and in the SMI setting, most goals relate to self-management.\nIn previous decades, face-to-face contacts have often enabled case managers to spot\nsubtle clues in body language or other behavioral clues to identify\nnon-compliance to the treatment plan, or early signs of poor well-being and potential\nrelapse. The pandemic has demonstrated that contemporary digital technologies\nfail in that regard. Consequently, too many cases escalated, and professionals\nfrom so-called Flexible Assertive Community Treatment (FACT) Teams had to be\ndispatched too reactively in too many cases. The reactive approach leads to\nrisky situations, and poor wellbeing for both patients and professionals. To\novercome this fundamental problem, a PhD trajectory has been defined, where the\nspecific problems will be investigated deeper, and various technological\nprototypes will be explored to evaluate solution directions for digital support\ntools. <\/p>\n\n\n\n
The PhD student is funded by the Mental Health\nInstitute of Central Netherlands (GGZ Centraal) and will perform his research\nat Eindhoven Technical University, in a group that has been developing\npromising solution candidates to aforementioned problems. In particular, the\noverall solution direction will combine techniques from game design,\nunobtrusive sensing via wearables, and data-driven personalization (i.e., techniques\nfrom the domain of machine learning, optimization, and artificial intelligence).\nFurthermore, supervision will be given from the Industrial Engineering\ndepartment, such that the technologies are not just developed for use in a lab\nsetting, but instead they will be refined via living lab experiments, where\nalso the care pathway and the work efficiency, and work engagement of the case\nmanagers is taken into account. In this\nway, the work contributes to grand challenges in healthcare, such as the\nso-called Quadruple Aim (improving population health, patient experience, and\nteam well-being, without increasing care expenditures).<\/p>\n\n\n\n
The main goal of this research is to stimulate SMI patients\nto become more self-reliant, and less dependent on their FACT team. Through the\nuse of a gamified mHealth application, patients (and their case managers) will\nbe able to digitally track the progress they are making towards the goals in\ntheir treatment plan. Personalized gamification will be used to stimulate\npatients into staying engaged with their treatment plan. The application will\nalso stimulate social interaction to further lessen patients\u2019 dependence on\nFACT teams. <\/p>\n\n\n\n
Project Members<\/p>\n\n\n\n
Toezicht houding en coaching op afstand krijgen nu veel aandacht op verschillende gebieden in de zorg. Het is vooral relevant in de context van geestelijke gezondheidszorg, waar er bijvoorbeeld een grote categorie pati\u00ebnten met ernstige psychische aandoeningen (EPA) is die langdurige en uitzonderlijke ondersteuning krijgen wanneer dat nodig is. Terwijl v\u00f3\u00f3r de COVID-19-pandemie dergelijke pati\u00ebnten … <\/p>\n